واہ بئی واہ،
پے گئے ہوئے او سِدھے راہ،
جِنی منگو مِل ویسی تُہانُوں ہلاشیری،
پُرانی کمیری بک بک ہے ایہہ ''ہیرا پھیری''،
پتہ سی تُہانوں
سیر سوا سیر نال تے گل نہیں بننی
میں ڈولنوں نہیں ٹلنی،
سو مناں مُوہِیں تُسیں مال سہیڑ سمھالی آئے او
پالی آئے او سکُولاں ہسپتالاں نُوں وی نالو نال
مَیں بَھلیری
ہوندی گئی اے گُنبدی مِیناری،
ایہدا ڈولن
ہُن تھیا اے حق منڈی دا تکّڑ تولن