ایہ گل اوس کتابوں آئی ہے
ذِکر فرید دا کیتائے جِتھے
مُرید نِظام الدین
قاضی اپنے محّل وچ محفل سماع کرائی
وزیر امیر دیوان مشیر دربار دے سارے
ملک الشعرا شیخ عُلماء مشائخ
سپہ سالار،سوداگر مُلکو مُلک جیہناں دے سودے
سلسلیاں دے دست بیعت پیو دادے توں،
قوالی گرم ہوئی
حافظ رومی جامی
اک وچ کِتوں آ بیٹھا کوئی
میلا دھگلا رنگ پیلا سِر مِٹی
قوالی گرم ہوئی
اُٹھ کھلوتا وجد کرن لئی
قاضی گُھوریا "بہو اوئے ادب نہیں تینوں کوئی؟"
بہہ گیا رنگ پیلیوں لال تھیا
قاضی پُچھیا خادم نال کھلوتے نوں
"کون اے کیہنے داخل کیتائے"
"خارج کر آونے آں حُکم جے ہووے تے"
"نہیں رہن دیو ہُن
اوہ وی مناسب نہیں
ظاہر ہوسی
بے اجازت ایتھے باہروں داخل وی کوئی ہو سکدائے-"
وقت شعر مناسب ویکھ کے اُٹھیا اقاضی آپو
وجد دی پہل کرن لئی درجہ بدرجہ
"بہو اوئے قاضی"
اوہ درویش اُٹ کڑکیا
"لے ادب دی لوئی "
محفل سُن ہو گئی
ہیبت جیہی اک بہہ گئی جُبیاں دستاراں تے
قوالی سہم گئی
لوکیں اُٹھ کے ہولی ہولی ٹُر گئے
قاضی جتھے بیٹھا اوتھے ای بیٹھا رہ گیا
ترے ورھے اوہنوں ہوئے نیں
بیٹھا اُٹھیا ای نہیں
چوتھا ورھا اج چڑھیا اے
اوہا میلا دھگلا رنگ پیلا مُڑ اندر وڑیائے
"اُٹھ چھڈ کُرسی ہُن"
قاضی نہیں اُٹھیا جیویں سُنی نہ ہووے
"بیٹھا رہو ڈُھک کُرسی
اجے اندروں قضا نہیں نکلی تیرے"
ٹُر گیا خادماں نوں کوئی دے کنسوئی
"کون ہا"پُچھدائے قاضی
"اوہا حضور دھماکہ خود کُش پرار دی محفل والا"
"اوئے جاؤ موڑ لیاؤ
خدا دا ناں جے
جان تُساں کیوں دتا"
خادم گئے بھجدے
اوہ کوئی نہ ملیا
"کیہ کن وچ تہانوں آکھ گیائے"
"آکھن والی نہیں سرکار اوہ"وچ وچ ہسدے خادم بولے
اوئے دسو ظالموخبرے دوا ای ہووے میرے اُٹھنے دی"
"کھیڈو دوالے حال
پاڑ دیوے جیہڑا جال ایہدے ججماناں دا "
جھکدے خادم بولے
اُٹھیا اچیتی قاضی دوڑدا نکل گیا
پرت محل نہ آیا
صدیاں گُزر گئیاں نیں