فرید بھنڈار

جیہڑے دیہاڑے تُوں نہ مِلیں

اوہ دینہہ مینوں مِسّی روٹی جاپن لگ پَوندا اے

لگدا اے کوئی رلت نویل سوادی

تُدھ اج ساری اے،

کِسے سجرے چِت دے اندر

کنی سنیہل جاگ دی کِتلے ورھ تاری اے