پتراں وِچ لُک بیٹھی منکی
کیتا اچیتی جھاء
تُرت پتر کَر پیر تھیئے،
اُسّر کُولی سِری ساولی
سُدھ بھرپُور تنی،
کہے بس لاہی کہ لاہی مَیں چَدَر ببانی،
پُنگری تے جاتا اساں پیالی،
نِسری تاں آہنِیاں
''تُوں تے تلی ایں
کیہ لِکھن لگی سَیں چِٹّے پوٹے کر کانی
ہریاں پَنیاں تے؟
ڈولھ گِھدی او گُوڑھی سُوہی سیاہی دواتوں''،
تکنِیاں وت وِچکار تے آہنِیاں
''اَوہ، دُھنّی، بسنتی چَکلی''،
ہسی اے:
''آہو، دَسواں بُوہا،
لنگھو نا دُھر دھن گیڑو
نی گیڑ گِڑِیندڑیو''