فرید بھنڈار

وڈے پڑدے اُتے

بہالو گُھگی امن دی

مینڈے بِھرا پِکاسو والی

کُجھ تِھڑکی کُجھ ساڑ کَوڑ دی وِدھّی،

کِھچ کسّو رسّی تار دی

ٹنگ لمکاؤ نال مینڈے ادھ پڑدے

پھڑکدے ہَولی ہَولی

جَھگ دِیاں دو لہراں وانگر لنگھن اِک دُوجے کولوں،

پمفلٹ ونڈدِیاں جنیاں کمیریاں وی

تے آکھی اپنی واپس لیندا گیلی لِیؤ وی

دوئے الوپ ہو ونجن،

کھیال بدلدے نال ایہہ پڑدے

موٹے کھدر دے وی ہو سکدے نیں

پَٹ دے وی

لال یا چِٹّے چمڑے دے وی

تے ہور وی ایویں،

بس بہتا گُوڑھا اوہناں نُوں نہیں کرنا،

اوہناں اُتے سرناویں جو تُساں جڑنے ہوئے

تک وِچ تانگھ رچاون والے،

اگے آوندے سچ نوں ویکھن دی

آس ودھاون والے،

تے بھلا ہووے جے، پڑدے مینڈے ادھے ای رکھیو، آہو،

اصلوں ای ڈھکی منچ متاں نہ جاوے،

ڈھو پچھانہہ لا ویکھنہار جھلکار لَوَن

اوہناں کارن کیتی ساری تیاری دی،

کَینہہ دا چن جُھولدا اُپروں

چھت وٹیاں دی چھتی،

سبھ کُجھ نہیں پر کُجھ تے وکھالو اوہناں نُوں

چِت وِچ آوے

جادو نہیں کوئی یارو

ایہہ تے کیتی ہتھاں دی اے

بریخت (1898-1956) جرمن جوڑک، رنگیار، پڑچولک- پِکاسو (1881-1973) سپینی چِترکار-

گیلی لیو (1564-1642)- اِٹلی دا سائنسدان- الوپ= غائب-

کھیال= ڈرامہ، رنگ- پٹ= ریشم- منچ= سٹیج-