کوٹھیاں تے چڑھ بانگاں اساں دِتیاں
اندر مندر وڑ ٹَل کھڑکائے
لنگھ گئے جُگ اَگِنت
گئے بزار اوہ گھر نہ آئے،
ڈُھونڈے اساں بزار جگت دے
من موہے جو شے
اوہ جاپے اوہو ای نیں
گھر آنِیئے، میل مانِیئے،
سوتے ویلے سہی ہووے ہتھ ہو گیا اے
گولی سنگھ وگائیوں باجھ نہ نیندر پھیرا پاوے،
جندرا اِک دِن پِچھلے اندر دا
لگے آں کھولن
چابی نہ لبھے
مِستری منظور سدایا
پُرانا چابی گھڑ،
جندرا جاچ گھڑ لائیوس چابی
جندرا کُھل گیا، آکھناں میں
''واہ منظور
چابی تیری منظور ہے ہر بند جندرے نوں''
اوس اکھاں چار کیتیاں:
''میں کون کیہ چابی میری
پُورا جی منظور ہووے تاں وجے کُھلدے نیں''،
اچیتیں سہی ہویا
گئے جیہڑے اوہ گئے کِتے نہیں
ایتھے ای نیں