ہرِیاں باہِیں گھاہ پساریاں
چِٹیاں کنِیاں مروے دِیاں ورھ انگ سنگ ہوئیاں
کَھٹ مِٹھی سُگندھ سری سنبھوگی
وائیں رس وس گئی،
بول مِلاپے ہُل الاپے واء
ہوئے جنی کھنی دا ساہ
لُوں لُوں مِت ہِت ہویا