جِیجا تار جوڑدائے
کِل ٹھوکدائے
نالو نال کلام ٹوردائے
‘‘جِویں اپنے اندر ہور وی بندے ہوندے نیں کہ نہیں
جِویں ہر ہوند وچ آپ وی بندہ ہوندا اے، نہیں دسّو
سوہرا سالا بجلی والا
جِویں جاندے چور دی جیہڑی لنگوٹی آوندے سادھ دی اوہا، نہیں؟
تِویں ہر ویلے وچ ہور وی ویلے ہوندے نیں
منٹ سکِنٹ وچ گھنٹے سال تے صدیاں،
گذرے، آونے،
کیتی ان کیتی نِری ہُن دی گھڑی نہیں ہوندی
نِت تلکدی
ایہنے کئیاں تاراں وچوں ڈُب کے ترنا ہوندائے
رَبڑ چڑھا کے کر لؤ جو وی
پئی رہندی اے
تے حق نال وصل کرا دیندی اے
غُسل بغیر ای،
جِویں وگدے ویہن نوں ویکھن والے
وچ پئی کوئی نہیں گِندے
نالی کَنی کرُولی
اِکو ناں دریا دا جَپّی آوندے نیں،
جیویں لفظاں نوں بولن لِکھن والے
اوہناں دا سفر صبر نہیں مِندے
اِکو بٹن بولی دا نپّی آوندے نیں
تِویں ایہدا وی اِکو ناں وجدا اے
بدلاں چ کڑکے تارِیں چُپ گڑُپ اے
اکھ چوں بُجھ گئی، بلب چ بَل پئی
ناں اوہو اِک بجلی
ناں ہے کیہ
’لی‘ دی لِیر لاہ دیو بِج اے
’و‘ دی سُنڈ لا دیو بِجّو
قبر دا میٹر رِیڈر،
تِویں جیئاں دے ناں نیں
اوہو مَنڈاسا کیتی لگے آوندے نیں
جی وچ بھاویں کوئی کیہڑا ہو گیا ہووے بگانا ویڑھا، کرائے دا ریڑھا،
ہر گھڑی وچ پُورن ویلا تِویں ای ہوندائے
کِل وچ کندھ جِویں ٹُھکی ہوندی اے
جِویں جی جی اندر جِیجا
چاچی وچ بھتیجا
پانی اندر بجلی
پرچے پرچی وچ نتیجہ،
کرو گل ہے کہ ہے نہیں
جِویں اپنا آپ سفیدا تاں ای ہوندا اے
جے کُل مخلوق ایہدے وِچ سیاہی پاوے
تِویں پورن ویلے دی وچ حضوری رہنا ہووے
تاں گھڑی تِلکدی نال تِلک نہیں جاویدا
کہ جا کے آویدائے
ہیں؟ بولو؟’’