جھیل کُھدی تے نال پہاڑی آپے ای چڑھ گئی
کدیں ریس دے گھوڑے ایتھے مِتھیا گیڑ دوڑدے دِسدے سن
سجے ٹَپ لتھّے ٹانگیاں اُتے
چِٹے کھَڑ کھَڑ کردے جوڑے پائی
پُچھی دَسّی پسند تے پیسے لاکے
ہار جِت کے ہسدے جھُردے
جَوکیاں گُھڑوالاں دی رَل گھپل گھچول سیاست پُندے مِندے
پان گلھاں وچ لئی گھراں نوں ٹُر جاندے سن،
وِچوں کُجھ ٹانگے
جِتیا مُڑ کے لاون لئی
یا ہار دی سَٹ نوں عِشق دا پھٹ بناون لئی
ٹکسالی ول مُڑ جاندے سن،
جِتھے ہُن گیٹ اے پارک دا
بدھیاں تھاواں فقیراں مَلیاں ہوندیاں سن
گُھجے اشارے نال کسے ٹِپ دینے
کسے اوازا لاونا
‘‘کون اُڈیکے آخر
ایتھے ای دَہ دے ستّر’’،
ساڈے اک پروفیسَر ساب وی لازم ریس تے جانا
ناں برابر لاونا
ناں برابر جِت ہار کے آونا
سائنس کہندے سن ایہنوں
بڑا پَتِیل نتارا کر سمجھاؤندے سن
انقلاب دے بارے اپنی اگُونہی نوں وی ایویں ای بھُگتاوندے سن،
پہاڑی ہیٹھ جِھیل وچ بَتکاں نیں ہُن راکھویاں
کڈھ صُراحی دار گردناں تَردیاں نیں
ٹِکٹاں پُوریاں ہوئیاں بیڑی چھٹُی تے سمجھو جھیل دے وچ تُفان آ گیا
بتکاں جھُولدیاں نیں کپڑے تے تصویراں
پانی تے نہ ہوون تے ڈُھونگے پھیردیاں
باہر گھاء تے سَردیاں نیں
کولوں لنگھدیاں خبرے گِنن نوں دل کیوں کردائے
جِنیاں روز نیں اونیاں ای ہوندیاں نیں
بَاراں
(بَاراں نوں کوئی خاص نہ گنتی سمجھ بیٹھنا ایویں
خبرے تیراں ہوون کے یاراں
حساب سکولوں ای کچا ٹُریا آیائے میرا)
کوئی اکدو گھٹ وی ہون تے اوہ دُوروں
بھارا گوہرا دوڑ کے وچ رَل گِنتی پوری کردیاں نیں،
سُوٹ بلیزر طُرّے جِتھے
صوفیاں اُتوں
آپو اپنا باہردِیاں نسلاں دا پیوند کرایا گھوڑا
چڑھدا لہندا ویہندے سن
ہُن کاں کبوتر لہندے نیں یا گُھگھی لالی
کولوں لنگھدیاں گنن دا کدیں خیال نہیں آوندا،
داتا صاحب دے گُنبد اُتے جیہڑا کبوتر جَتھہّ بہندائے
گلّا کھول کے دس دے سو پنج سو ہزار دے چِھلڑ وکھ وکھ کردیاں
ریزگاری دیاں پالاں بنھ بنھ دھردیاں
سَرکاری مَجوراں خبرے اوہنوں گِنن دا سوچیائے کدیں
کہ کوئی نہ
پتہ نہیں ایہہ خیال کیوں آوندائے