سمندر کیہ کردائے
کم ہے ایہدا اُپر کھال وگانے
ہیٹھوں کُھوہ اُگانے
چُلیئیں وترکرنا سُکیاں سَریراں نوں
کھرویاں پتھراں دی جھولی برف بھنڈار سجانے
جڑھ دی جِبھ نال جِبھ چُھہانی
بُل پَتراں وچ ساہ بھرنا
دِلِیں وچ رَس جگانے
اکھیاں نوں نیِر چھہانے
کم ہے ایہدا
نینہہ دی موج وچ بھوئیں چَرناں نال کھیہنا
جیہناں زویں دے مونہہ کڑیالے دِتے
وکھیاں چ اَڈیاں گڈیاں
ڈِھڈ وچ نیزے بُرج منار دھسائے
اوہناں اسواراں نوں کہنا:
‘‘سمندر کیہ کردائے
روڑھ پتالیں کھڑدائے’’