ہزاراں ورھیاں تُوں
مَل چترائی ٹھیک1 سجائے مذھباں قوماں بولیاں والے
رسما رسم لباس چوراسی
لیر لنگار دھریندے آئے
خلق ونگارے خلق سوارے ہتھ فقیری:
"ننگ سنگ ہے ساڈا''
آتر باہیں سَریانِگھ گل ونکڑِیاں
مَل دا تخت مُدھاون دا دَم اکھ اکھ وچ مگھدا
سیک سَوریاں امبیاں انگلاں،
سانجھ تندوُر بھکھاون دا رس رَچیا
سیپیں بدھیاں بھِٹ دُرکاریاں لُواں اندر
ننگ سنگ دا بِرہا مچیا،
لَتھی دھاڑ سمندر پاروں راس والاں دی،
موہ منڈی دا راج شہر دے تخت نُوں پچیا،
''وت خلق نہ خلق ہو اُٹھ کھلووے
موہ منڈی دے سودیوں ای اِنکاری ہووے''
کھول پُرانیاں لیِراں
دھاگے
نویاں مشیناں اپر چڑھائے
تھان شناس چوراسی
شاعر عالم نویاں پرانیاں فیلسوفیاں ریڑھیاں تے دھر
چونکو چونک لیائے،
فقر جگائی ننگ سنگ دی رِیجھ ہزاراں ورھیاں دی
ڈَھکیاں سریراں اندر سَوں گئی،
سَن سنتالی چڑھیا