لئو جی پُگ گئے سائیں گانہہ پچھانہہ ہوریں جاندیاں پَیر پچھانہہ نہیں پایا
ساری عمر تے دس قدم جے اگے پاونے
تے وِچوں پنج ضرور گُھساونے
اِنج کردیاں کردیاں شام پئی نوں کُھوہ تے پُجنا تے بوکا کڈھنا
کڈھنا کاہدا
ادّھا کڈھ کے بھونی چھڈ دینی پھیر مُنّا کڈھ کے چھڈ دینی
سرگھی ویلے جا کے پانی مُونہہ نوں لاونا
مساں دو گُھٹ اندر لنگھاونے
باقی پیا کروُلیاں کر کر سٹنا
لو لگدی نوں تکیے مُڑنا
تے مینوں دَوری اُتّے بیٹھیاں ویکھ کے آجانا
بُوٹی گُھٹدی ویکھ کے ہسّی جانا ہسّی جانا
پھیر آپے ای ڈُسکن لگ پینا چُپ کرکے
پِچھوں جٹ سی ذات دا
مائی جیونی دسدی اے، ساڈی ہوش توں پہلوں دی گل ہونی اے
ایہدے میئیں نے واہیاں چھڈ پڑھائیاں پھڑیاں
اوہدا مُلکھ تے فتوہ چلیا
لَون متنجن کھان نوں ہونے لین نوں زری دُشالے
تھانیدار تحصیلدار سبھ آونے ڈیرے
ایہنوں سر وِچ دھولے آگئے
پر میئیں ہوراں گھروں پیر باہر نہیں پاون دِتّا کلّیاں
ہتھیں کھواونا ہتھیں پواونا آپِیں بہہ کے کُل جہان دا علم پڑھاونا
پئی اگوں پیو دے ناں دا چاوے جھنڈا
وِرد وظیفے چِلّے وی چوکھے دسنے
پئی باطن دی وی لبھے حکومت ظاہر شرع دا حُکم تاں ہویا گھردا
مائی جیونی دَسدی اے اکھیں ڈِٹھی
حضرت نوح دِی کھڈاوی
اکھے اکدن کلّا گھروں جو نکلیا
تکیے کول تائے ہُوڑھ نے لیا کلاوے ہاسے بھانے
اوئے اج لگ فقراں دے آکھے
اوئے اَج چک دے سرڑ توں ڈھکنا
چھک رج رج آب حیاتی
ایہنے کرُولی کر چھڈی پر مشک تے ایہدی نہیں نہ جاندی
بھاویں پوش لہا کے کُھمب چڑھاؤ
بس میئیں ہوریں تے لمّے پئے نیں پھیر نہیں اُٹھے
ایہہ جیہڑی کِتاب نوں ہتھ پاوئے مگروں
ایہنوں پِچھلیاں سطراں اگے دِسّن تے اگلیاں سطراں پِچھے
گھروں نِکل پیا تے دس دس قدم اگانہہ وَل پاوندا پنج پنج پچھانہہ ونجاوندا تکئیے آیا
تائے ہُوڑھ آکھیا لے میاں ہُن سانبھ حکومت باطن دی
مائی جیونی آہندی اے اَدھے شہر دا چارَج ایہدے کول سی
اُنج کھوہ توں اَگے جاندا نہیں سی کدھرے
جد منڈیاں پھکڑی لاونی نا
پئی گانہہ پچھانہہ نال جاؤ مسیتے
فرضاں دی تھاں سُنتاں نیتے
گانہہ پچھانہہ نال جاؤ مندر
آپیں باہر چڑھاوا اندر
تے اِک روڑا منڈیاں ول چلاونا اِک موڈھیوں اُپّر پچھانہہ وگاونا
واہ اوئے کرماں والڑیا
نالے لے گیوں ساریاں ساراں اِک گُھٹ مونہہ نال لا کے
اساں لہو وی ہریا کر چھڈیا سانوں جاندیاں بھیت نہ دسیوئی