دانہ سَٹ گیائے گھاہ تے کوئی
کھلو میں ویہنی آں
کبوتر ناراں
نراں کولوں کیویں جَھٹ جَھٹ پلہ چُھڈیندیاں نیں
نر کولوں لنگھیا نہیں تے گچی پُھلی نہیں اوہدی
سِر بیٹھکاں کڈھن لگ پیائے
تپیا افسر ہُن چڑھیا کہ چڑھیا متحتن1 اُتے
نار آپ دھیانے گھاہ چوں ٹولن چوگ پریرے ہو گئی اے
پُلس وارڈن داڑھی کُھرکدا کول آیائے
“ایہہ حال کھیڈدائے میڈم
حق حق دی گُھوکر سُنو تُسیں ذرا اگیرے ہو کے”