مُڈھ قدیموں
شاہ وزراء پٹوار سالار سپاہی
نِت نِیویں اُچے تِڑدے اُڑدے مَنی منار کھلہار
اندر لُک بہندے نیں
دینہہ پر رات ایہناں منی مناراں اُتوں
گج وج ڈھلدے جھنڈا جُھول کلاماں وچوں
نالو نال کُجھ بول کبول کِر لہندے نیں
اساں باہرو باہری سوت صفائیاں کرن ہار
کن کر سُنیئے جاں تاں صاف سُنیندا اے
ایہہ کِر کِر بھوئیں رَلدے
جو لیکھا کر موہرے اساڈے دھردے نیں
کیہ سینتر اسانوں کردے نیں
نہیں کوئی بُھلیکھا رہندا